Osoby nadwzroczne, które odbiorą nowe okulary mogą nie dostrzegać znaczącej różnicy w odbiorze obrazu. Jest to spowodowane bardzo dobrą ostrością wzroku. Tacy pacjenci skarżą się zwykle na bóle głowy, oczu, krótkotrwałe rozdwajanie się obrazu, szybką męczliwość, czy nawet brak ochoty na długotrwałą prace w bliskich odległościach. W przypadku dzieci i młodzieży niechęć do czytania książek czy nauki. Okulary w tym przypadku mają zmniejszyć lub znacznie wykluczyć zgłaszane objawy i ułatwić pracę oczu.
Inna sytuacja jest w przypadku osób krótkowzrocznych. Po założeniu nowych okularów widzą wyraźnie i dostrzegają znaczącą różnicę. Jest to spowodowane wcześniejszą złą ostrością do dalekich odległości. Obraz był zamazany, nie wyraźny.
Kolejną grupą pacjentów są osoby z problemem ostrego widzenia do bliskiej odległości. Są to osoby, które zgłaszają się do optometrysty lub okulisty po 42 roku życia z wadą o nazwie starczowzroczność. Muszą odsuwać tekst aby go zobaczyć wyraźnie. Najczęściej gdy wada wzroku rośnie to okulary, które kiedyś służyły do czytania stają się okularami, które poprawiają widzenie do dali. Nie jest to zawsze akceptowalne przez pacjentów co powoduje, że mają problem z dostosowaniem się do nowych mocy. Zarówno do bliskiej odległości jak i dalekiej. Wynika to z zasady, że gdy wada wzroku rośnie odległość ostrego widzenia maleje. Przykładowo osoba, która kupiła okulary do czytania w wieku 43 lat, o mocy +1,00 Dioptrii może po dwóch latach bardzo dobrze w nich funkcjonować na daleką odległość. Przy pracach precyzyjnych z bliska te okulary są za słabe i nie spełniają swoich funkcji.
Jest również grupa ludzi po 50 roku życia, którym doskwiera złe widzenie na bliską odległość, zaś na dalekiej pojawia się delikatny problem z kontrastem. Wtedy zakupują okulary progresywne, które zapewniają dobre widzenie na każdą odległość równocześnie. Jest to konstrukcja optyczna, która wymaga od klienta pewnej nauki i dostosowania oka do ustalonych wysokości. Podczas adaptacji może boleć głowa i oczy, mogą pojawić się zawroty głowy, pływanie obrazu, czy problemy przy chodzeniu po schodach.
Następną grupą osób są pacjenci, którzy nie widzą szczegółów, konturów, obraz jest rozmazany na każdą odległość. Mogą również widzieć świetlne promienie na źródłach światła, a także wykrzywione krawędzie. Opis charakterystyczny jest dla wady astygmatyzm, którą korygujemy soczewkami okularowymi cylindrycznymi. Po założeniu takich okularów pacjenci mogą widzieć zakrzywiony obraz lub mieć wrażenie pływającej pokrzywionej powierzchni.
Wszystkie opisane wyżej sytuacje ustępują w okresie od dwóch tygodni do miesiąca czasu.
Bibliografia:
1) Leczenie wad wzroku. Tom I. Wyd. Medical Tribune, 2025.
2) Tokarzewski T.,Ożóg M. Optometria, Wyd. Elsevier Urban and Partner, 2007
